حرف‌های بیست روز مانده به کنکور

. مانده که باشی خیلی وقت، مانده باشی که وقتش برسد، وقتش برسد که باشی، باشی آن‌قدر که بتوانی، جرأت کنی که بگویی هستی... .
توی این روزگار، وقتِ رسیدن همیشه دیر می‌رسد.
من در این روزگار تلخ، فقط حقم را می‌خواهم از این روزگار تلخ. که بعد تو بگویی حد حق هرکس از روزگارش را چه‌کسی تعیین می‌کند؟ چطور؟ و دلم بخواهد ساکت باشم و دلتنگ.
دلتنگِ «اسب تازی شده مجروح به زیر پالان/ طوق زرین همه بر گردن خر می‌بینم».
دلتنگِ این روزگار تلخ.
......

. هیچستان خیلی وقت است حرف نوی نداشته. به‌روز شده. شاید برای آخرین بارها. نمی‌دانم.

. سالارولوژی تا حوالی نیمه‌ی اسفند (موعد کنکور) تازه نخواهد شد.

. این برای من مهم است. شاید خیلی‌ها انتظار حرفی را که می‌خواهم بزنم از من نداشته باشند. حتا شاید به مذاق بعضی‌ها خوش نیاید. اما می‌خواهم بگویم دوست دارم همه‌ی شمایی که سالارولوژی را می‌خوانید و من را می‌شناسید یا نه، فارغ از اعتقادی که دارید یا ندارید، برای من و کنکورم دعا کنید. و اگر به دعا کردن معتقد نیستید برایم آرزوهای خوب کنید.
اگر تصمیم گرفتید که چنین کاری انجام دهید حتماً همین‌جا برایم پیغام بگذارید.

خوب باشید
سالار